قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ . « 1 » « به‌خاطر آور زمانى كه خداوند ، ابراهيم را با وسايل گوناگونى آزمود ، و او به خوبى از عهده آزمونها برآمد . خداوند فرمود : من تو را امام مردم قرار دادم . ابراهيم گفت : از نوادگان من نيز ؟ خداوند فرمود : پيمان من به ستمكاران نمىرسد . » در اين آيه ، امامت جامعه به گنهكار داده نشده است ؛ علاوه اينكه به انتصابى بودن امامت نيز اشاره شده است ؛ زيرا امامت ، عهد الهى است و اين عهد از سوى خدا ارزانى مىشود . طباطبايى صاحب « تفسير الميزان » ، در تفسير آيه از برخى اساتيد خود نقل مىكند كه انسان به حسب حصر عقلى بر چهار صنف است : « ظالم در تمام عمر ؛ عادل در تمام عمر ؛ ظالم در ابتداى عمر ؛ ظالم در پايان عمر . مطابق شأن ابراهيم عليه السّلام نيست كه براى اول و چهارم ، درخواست امامت كند ؛ لذا دو مورد دوم و سوم مىماند . آيه‌ى مورد سوم را نفى كرده است ، لذا تنها مورد دوم مىماند كه مىتواند امام باشد . » « 2 » علاوه بر آيه‌ى بالا ، آيه‌ى تطهير نيز به پاك بودن على بن ابى طالب و دو فرزندش از گناه و خطا دلالت دارد . . . . إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً . . . « 3 » « . . . خدا اراده نموده كه پليدى را از شما دفع نمايد و شما را كاملا پاك سازد . » آنچه در اين آيه آمده اين است كه خداوند اراده‌ى دور كردن پليدى و گناه از اهل بيت نموده است . فخر رازى در تفسير كبير خود ، آيه را مشتمل بر زنان پيامبر و پنج تن دانسته و

--> ( 1 ) - بقره ، 124 . ( 2 ) - تفسير الميزان ، ج 1 ، ص 274 . ( 3 ) - احزاب ، 33 .